Wykopkowe-Rebusy.

[jc leczna]

Angielski pocisk przeciwpancerny-smugowy 40 mm ?

[boss64]

blisko tylko na nim pisze jakoś inaczej , jakiś inny wymiar

[boss64]

podpowiedź? to też latało

[boss64]

wymiar ok. 37

[wolfram]

15mmx96 Mauser MG 151/15 i 13,9 mm x 99 B (.55) ...

[Gre-gre]

Boforsik...

[boss64]

nazwa pochodzi od węża

[szamanka]

Snake?

[Wędrus]

Aircobra

[boss64]

Wędrus strzał w dziesiątkę jutro do uzupełnienia dolepię całą

[boss64]

jak rozpoznałeś bo do identyfikacji to on jest wredny, jeszcze raz duży szacun

[Wędrus]

jak już napisałeś, że latało i związane z wężem, to nie mogłem nie trafić

[CYGAN]

wymiar ok. 37

A nie czasem angielska 57ka.

[Wędrus]

To pozostajemy w temacie lotniczym.
Do czego służyła rama zamontowana na samolocie Ju-52 ???

[loopess]

To koło to antena,a właściwie pierścień demagnetyzacyjny służący do detonowania min magnetycznych...

" Ostatnim zastosowaniem bojowym tej maszyny o którym warto moim zdaniem wspomnieć, szczególnie w świetle powyższego akapitu, jest jedna z jego rozlicznych wersji, przystosowana do trałowania min magnetycznych. Alianci masowo minowali ujścia rzek i podejścia do portów, szczególnie intensywnie w strefach operowania swojej eskorty myśliwskiej, co miało utrudnić życie i transport. Faktem jest że ta zabawa w minowanie i rozminowywanie po obu stronach trwała niemal do końca wojny, bez końca. W nocy bombowce zrzucały miny, w dzień trałowce je wyławiały. Ale jak pokazuje przykład naszego pięknego transatlantyka „Piłsudzki”, czy „Scharnhorsta” i „Gneisenau”, nie wszystkie. Waga problemu była spora, ponieważ spotkanie trałowca z poszukiwaną przez niego miną, jeśli była ona magnetyczna, kończyło się często smutno i szybko. Dlatego opracowano tzw. pierścień demagnetyzacyjny, który w założeniu miał detonować magnetyczne śmiertelne pułapki schowane pod wodą, imitując przepływający statek. Patent był bardzo skuteczny, i stosuje się go do dziś (choć nie wymaga już tak wielkiej antenyJ). W praktyce wyglądało to tak, że z podwieszoną wielką kołową anteną leciał sobie Junkers maksymalnie do 50 metrów nad wodą (powyżej tej wysokości powodowane zaburzenie pola magnetycznego było już zbyt słabe) i krążył nad zadanym akwenem. W formacji z nim leciały często podobne samoloty, albo inne zrzucające małe ładunki wybuchowe mające mechanicznie zdetonować minę. Praktyka wykazała, że loty takie w przypadku gazetowego Ju-52 były skrajnie niebezpieczne, ponieważ maksymalna prędkość jaką tak obwieszona maszyna mogła rozwinąć sięgała 200 km/h i zdarzało się że było to zbyt mało by uciec przed słupem wody znaczącym miejsce detonacji miny. Polecam obejrzenie starych kronik na których można zobaczyć, że nie było to tylko pluśnięcie cudnego ciałka Szmajsera w wannie (z której on chyba nie wychodzi; ile razy dzwonię, to ten molestuje żółtą kaczuszkę)" cytat ze strony http://yoyosims.pl/historia_ju52.html