Rosyjski Korpus na Froncie Zachodnim
: 13 sie 2020, o 06:44
Rosyjski Korpus na Froncie Zachodnim.
Źródło http://www.historycy.org/index.php?showtopic=2372
W 1916 roku, car Mikołaj II wysłał do Francji dwie brygady (nr 1 i nr 3) piechoty. Umowa z rządem francuskim przewidywała wysyłanie 40 tys. (!) żołnierzy miesięcznie, ale pozostało to tylko w planach.
Brygada nr 1, złożona z dwóch pułków specjalnych i dowodzona przez generała Lochwickiego, została załadowana do pociągu transsyberyjskiego w Moskwie (2 luty 1916), zaokrętowana na czterech statkach w porcie Dalny, i przez Hong Kong, Kanał Sueski dotarła do Marsylii w kwietniu 1916. Pod koniec miesiąca zakwaterowana w obozie kolo Mailly-le-Grand w Szampanii. Brygada nr 3 po podróży z Archangielska wyładowała w Breście we wrześniu 1916.
W rozkazie z 17 września, marszałek Joffre skonsolidował Rosyjski Korpus Ekspedycyjny w jedna dywizji, stacjonującą w Mourmelon-le-Grand w Szampanii.
Już w lipcu 1917 roku oddziały z brygady nr 1 zajmowały pozycje w okopach kolo Mourmillon-le-Grand, Auberive i Verzy Prunay. W dniach 15 i 16 lipca oddziały te z powodzeniem odparły zmasowane ataki niemieckie. Odziały brygady nr 1 zostały zluzowane 16 października przez brygadę nr 3.
Do końca 1916 roku Korpus walczył i ćwiczył w Szampanii. W styczniu 1917 6 batalion brygady nr 3 poniósł duże straty na wskutek pierwszego w historii Korpusu ataku gazowego.
Na wieść o abdykacji cara, w marcu 1917 w 1 batalionie brygady nr 1 powstała "rada żołnierska" która wystąpiła z hasłem powrotu żołnierzy do Rosji. Niemniej jednak, w kwietniu 1917 Korpus złożył przysięgę na wierność rządowi tymczasowemu (Kiereński).
W tymże miesiącu, Korpus w ramach przygotowań do ofensywy, wszedł w skład francuskiej V Armii. W pierwszych dniach ofensywy, oddziały Korpusu zdobyły miasto Courcy i przez następne trzy dni odpierały niemieckie kontrataki, biorąc 500 jeńców. Straty rosyjskie: 700 poległych i 3000 rannych. Po nieudanym ataku na silnie broniony Fort Brimont, w dniu 23 kwietnia Korpus został zluzowany i wycofany na tyły. Była to ostatnia akcja, w której Korpus brał udział jako całość.
Po przybyciu na miejsce postoju w Neufchateu, Brygada nr 1 zbuntowała się 25 maja 1917. Żołnierze odmówili wykonywania rozkazów, domagając się powrotu do Rosji.
W czerwcu 1917 r. Brygada nr 1 została przesunięta do obozu w La Courtine, gdzie w lipcu dołączyła do niej Brygada nr 3. Konflikt pomiędzy obydwoma brygadami był kwestia dni. Brygada nr 1 była ogniskiem rebelii - natomiast Brygada nr 3 była formacja zdyscyplinowana i gotowa do dalszej walki na froncie.
Po wielu bezskutecznych próbach opanowania sytuacji, władze francuskie rozkazały Brygadzie nr 3 okrążyć obóz rebeliantów i 18 września 1917 Rosjanie ostrzelali zbuntowanych ogniem własnej artylerii. Rebelianci poddali się, władze francuskie uchwyciły przywódców i wraz z żołnierzami przetransportowali ich do więzień w Algierii.
6 października 1917, dowódca Korpusu, gen. Zankelejewicz wysłał telegraf do St.Petersburga z prośba o zaakceptowanie jego projektu utworzenia Legionu Rosyjskiego we Francji. 15 października gen. Lochwicki zwołał pierwsza naradę Legionu, otwartą dla wszystkich żołnierzy. 10 grudnia, rząd francuski oficjalnie zaakceptował powstanie Legionu, i jako bazę operacyjna wyznaczył miasto Laval.
Legion Rosyjski składał się z czterech batalionów, dowodzonych przez pułkowników: Gotula, Jeske, Balbaszewskiego i Siemenowa. 5 stycznia 1918 r. batalion płka Gotula wyruszył na front gdzie dołączył do 4 Dywizji Marokańskiej.
Akcje Legionu Rosyjskiego były dobrze oceniane przez dowództwo francuskie.
26 i 25 kwietnia, batalion płka Gotula brał udział w ciężkich walkach kolo Amiens. Wielu oficerów zostało odznaczonych, kapitan Lupanow (dowódca 1 kompanii) otrzymał krzyż Legii honorowej.
Akcje 1 i 3 batalionu w dniu 20 maja kolo Chamin-des-Dames i Soissons przyniosły duże straty ale i sławę. Francuzi nazwali Rosjan "Rosyjska Legia Honorowa".
18 lipca 1918, Legion Rosyjski brał udział w działaniach kolo Chateau Thierry, wchodząc w skład X Armii gen. Magina. Łącznie, wzięto do niewoli 30 tys. żołnierzy niemieckich.
General Dougan, dowódca Dywizji Marokańskiej, miał najwyższe słowa uznania dla podległych mu żołnierzy Legionu Rosyjskiego.
11 listopada 1918 roku zastał żołnierzy Legionu w okopach kolo Lanneaucort w Lotaryngii.
Źródło: Jamie Cockfield "With snow on their boots" 1988
Autor tekstu Net Skater z Forum Historycy.org
Źródło http://www.historycy.org/index.php?showtopic=2372
W 1916 roku, car Mikołaj II wysłał do Francji dwie brygady (nr 1 i nr 3) piechoty. Umowa z rządem francuskim przewidywała wysyłanie 40 tys. (!) żołnierzy miesięcznie, ale pozostało to tylko w planach.
Brygada nr 1, złożona z dwóch pułków specjalnych i dowodzona przez generała Lochwickiego, została załadowana do pociągu transsyberyjskiego w Moskwie (2 luty 1916), zaokrętowana na czterech statkach w porcie Dalny, i przez Hong Kong, Kanał Sueski dotarła do Marsylii w kwietniu 1916. Pod koniec miesiąca zakwaterowana w obozie kolo Mailly-le-Grand w Szampanii. Brygada nr 3 po podróży z Archangielska wyładowała w Breście we wrześniu 1916.
W rozkazie z 17 września, marszałek Joffre skonsolidował Rosyjski Korpus Ekspedycyjny w jedna dywizji, stacjonującą w Mourmelon-le-Grand w Szampanii.
Już w lipcu 1917 roku oddziały z brygady nr 1 zajmowały pozycje w okopach kolo Mourmillon-le-Grand, Auberive i Verzy Prunay. W dniach 15 i 16 lipca oddziały te z powodzeniem odparły zmasowane ataki niemieckie. Odziały brygady nr 1 zostały zluzowane 16 października przez brygadę nr 3.
Do końca 1916 roku Korpus walczył i ćwiczył w Szampanii. W styczniu 1917 6 batalion brygady nr 3 poniósł duże straty na wskutek pierwszego w historii Korpusu ataku gazowego.
Na wieść o abdykacji cara, w marcu 1917 w 1 batalionie brygady nr 1 powstała "rada żołnierska" która wystąpiła z hasłem powrotu żołnierzy do Rosji. Niemniej jednak, w kwietniu 1917 Korpus złożył przysięgę na wierność rządowi tymczasowemu (Kiereński).
W tymże miesiącu, Korpus w ramach przygotowań do ofensywy, wszedł w skład francuskiej V Armii. W pierwszych dniach ofensywy, oddziały Korpusu zdobyły miasto Courcy i przez następne trzy dni odpierały niemieckie kontrataki, biorąc 500 jeńców. Straty rosyjskie: 700 poległych i 3000 rannych. Po nieudanym ataku na silnie broniony Fort Brimont, w dniu 23 kwietnia Korpus został zluzowany i wycofany na tyły. Była to ostatnia akcja, w której Korpus brał udział jako całość.
Po przybyciu na miejsce postoju w Neufchateu, Brygada nr 1 zbuntowała się 25 maja 1917. Żołnierze odmówili wykonywania rozkazów, domagając się powrotu do Rosji.
W czerwcu 1917 r. Brygada nr 1 została przesunięta do obozu w La Courtine, gdzie w lipcu dołączyła do niej Brygada nr 3. Konflikt pomiędzy obydwoma brygadami był kwestia dni. Brygada nr 1 była ogniskiem rebelii - natomiast Brygada nr 3 była formacja zdyscyplinowana i gotowa do dalszej walki na froncie.
Po wielu bezskutecznych próbach opanowania sytuacji, władze francuskie rozkazały Brygadzie nr 3 okrążyć obóz rebeliantów i 18 września 1917 Rosjanie ostrzelali zbuntowanych ogniem własnej artylerii. Rebelianci poddali się, władze francuskie uchwyciły przywódców i wraz z żołnierzami przetransportowali ich do więzień w Algierii.
6 października 1917, dowódca Korpusu, gen. Zankelejewicz wysłał telegraf do St.Petersburga z prośba o zaakceptowanie jego projektu utworzenia Legionu Rosyjskiego we Francji. 15 października gen. Lochwicki zwołał pierwsza naradę Legionu, otwartą dla wszystkich żołnierzy. 10 grudnia, rząd francuski oficjalnie zaakceptował powstanie Legionu, i jako bazę operacyjna wyznaczył miasto Laval.
Legion Rosyjski składał się z czterech batalionów, dowodzonych przez pułkowników: Gotula, Jeske, Balbaszewskiego i Siemenowa. 5 stycznia 1918 r. batalion płka Gotula wyruszył na front gdzie dołączył do 4 Dywizji Marokańskiej.
Akcje Legionu Rosyjskiego były dobrze oceniane przez dowództwo francuskie.
26 i 25 kwietnia, batalion płka Gotula brał udział w ciężkich walkach kolo Amiens. Wielu oficerów zostało odznaczonych, kapitan Lupanow (dowódca 1 kompanii) otrzymał krzyż Legii honorowej.
Akcje 1 i 3 batalionu w dniu 20 maja kolo Chamin-des-Dames i Soissons przyniosły duże straty ale i sławę. Francuzi nazwali Rosjan "Rosyjska Legia Honorowa".
18 lipca 1918, Legion Rosyjski brał udział w działaniach kolo Chateau Thierry, wchodząc w skład X Armii gen. Magina. Łącznie, wzięto do niewoli 30 tys. żołnierzy niemieckich.
General Dougan, dowódca Dywizji Marokańskiej, miał najwyższe słowa uznania dla podległych mu żołnierzy Legionu Rosyjskiego.
11 listopada 1918 roku zastał żołnierzy Legionu w okopach kolo Lanneaucort w Lotaryngii.
Źródło: Jamie Cockfield "With snow on their boots" 1988
Autor tekstu Net Skater z Forum Historycy.org